Meleke Tawus

Ben kimseye güvenmedim. Yağmurlara tapmaktı suçum... Yaşarken ayağının kaymaması lazımdı ve ben yürürken sendeliyordum. Beynim böyle kötü şeyleri hayal bile edemezdi. ağaçların tepesinde sevdiğim adamı arıyordum.Hep aşkı ezberledim. Bitmeyen bir şarkı gibi. Korkuttum herkesi ve bi türlü içimdeki zehiri sana kusamadım. Ağaçlara bakıyorum, belki sana rastlar; "neden beni beklemedin" diye sorarım. Çöp yığınlarının arasından yanına çıkıp gelirim. Yaşamak için öyle çok ihtimal verebilirim ki...Gözlerin tuzlu sularla ıslanır.Sana Aşk'ı ve acı olan her anıyı hatırlatırım. Kuşlar göçederken yüreklerini bana bırakırlar, özgürlüğüyse kimseye kaptırmazlar. Müezzinler son bir umutla beni imana çağırıyorlar. Onlara nasıl anlatırım, onlar beni nasıl anlarlar ben hep çölde gezen suyu aşk olarak gören bir kara çiçektim.Vazgeçtiler: imana geleyim diye sadece benim için ezan okumaktan... Sustular!Artık seni anlatmayacağım. Saçlarımı öptün diye beynimde kapanmayan yaralar çıktı ve her sefer...

Ait olduğumuz yerdeyiz; dağların içinde... Özgür ruh, bulur yerini, nefes alacağı zirveyi/kuytuyu bilir... Akreple Ceylan masallarının içinde mutlu... Batan güneşe üzülüp, gün doğumuna sevinerek düşeceğiz yola.. gökyüzü, rüzgar hepsi bizimle... hiç acıtmaz, onların aksine sahip çıkar, korur Dersim bizi. Sarıp sarmalar ve açar kucağını. Dersim'in dağları sevgilim; bir tek Aşk'ın önünde saygıya durdu...

Kara Kız: Suçluysan adaleti beline kuşak yaparsın. Renkleri ayırt edemiyorsun. Ölmeden önce benim de ellerimi tutmuştu, kömür gibi soluğu vardı rüzgarın. Ama kömür değil Küf ve Eski kokuyordu. Buramlı, tütünlü, hadi baştan anlat dedi bana.Öyleyse bu hikayenin kahramanı Rüzgar, Eski ve Küflü… Süt dolu kabı dökmezsen sana şiir anlatırım dedi. Kandım ona ne yapayım? Kolay kışkırtıldığımdan değil, göremesem de Aret’in ve müz’ün başı üstüne yemin ederim kışkırtılmadım. Favorilerinin yamukluğu beni senden çok soğuttu. Hep cesur dediğim bir adamın bir de bakıyorum ki, korkak saçları var. Bir daha yapma, olur mu? Başka birine de kanabilirim. Buna müsaade etme olur mu? Kömür soluğu küf kokan bir adama anlatamam bu kırılmış yoğunluğu… favorilerin eşitlenene dek görüşmeyelim. Topuk seslerimi duyururum arada, yetinmek istersen. Bendeki canavarın uyanma saatleri, üstüme gelmezsen iyi edersin. Çocuklarımı alıp giderim yoksa. Bana bir kılıç getirin hizmetkarlar!!! Sizin karşınızda bu kabilenin kraliç...

Kara Kız: Adaleti kuşağı yapan suçluluktur. Vicdanın nerede. Adımı sakız muhallebisi yerken unuttum, su muhallebisi yeseydim unutmayabilirdim diye düşünürüm hala. Nasıl bir unutuşu adım adım kaydeder bellek, işte öyle zihnim. Damarlarımın içindeki akışı hissedememekten korkardım. Adımımı atar atmaz çamura bulanmaktan. Yani yaşamak yükümlülük değil, yük olup karşıma çıkmıştı. Dolanmıştı ayaklarıma, baldırlarıma ve diz kapaklarıma. Her gece dizkapaklarımı suya değdiriyorum. Su buz olur olmaz kanıyor dizkapaklarım. Dizkapaklarım kanadığında dilim uzuyor, yalayabiliyorum böylece yaralarımı ve kan dolanıyor dilime. Bunları bu yüzden anlatıyorum ve adı Kan. Hadi değiştirelim öyleyse, çocukluğunda gittiği bir düğünde, altı ya da sekizdi yaşı. Yedi olmayacak kadar sisli. Aşık olduğu çocuk görmesin diye annesinin kucağına oturduğunu, başını şoför koltuğunun arkasına gizledi. Ne zaman? Nerede? Kimin düğünü? Arabayı süren kim? Öyle bir utanç ki…., silinmiş zihninden bunlar, tek o koltuk ve utanç...

B: bir haftam mı var, yaLnızca bir hafta? A: beLki biraz daha fazLa, beLki bir kaç gün daha az B: yapacak hiç bir şey yok mu? A: mideni yıkadık B: ne saçma, sanki şimdi birdenbire yapmam gereken bir sürü şey varmış gibi geLiyor öLmeden önce. sanki bugüne kadar yapmak istediğim hiçbir şeyi yapmamısım. Sanki hiç........ şimdiki zamana geLene kadarki zamanLarı doLdurmamışım. ÖYLeyse yaşanmışLığım, yaşım, nereye gitti? BeLLek bu kadar hızLı "yok saymaya" başLayabiLir mi? ...sanki hiç konuşmamışım, sabahLayıp alkoL uyuşukLuğu geçirmemişim. Sanki uykusuz kaLan ben değiLdim, okyanus kıyısında sanki yakamozLarı tutmadım. Sanki hızLıydı zaman ve hep sonra yaşayacağımı sandım hayaLLerimi. Sahi, hayaLLerim... neydi? Neydi peşinden koştuğum, inandığım, savunduğum, biraz sonra unuttuğum, o meşhur fiLm şeridi gibi oLan şey,,, bu mu? Bu kadar çabuk mu? Sanki aşktan kaLbini patLatan öpüşü kondurmadı kimse dudağıma, sanki yatağımda çiçekLi sabahLara uyandırıLmadım, sanki ışıksız kaLdım, karan...

Ay yüzüme her seher, kuşLuk, ikindi, aLacakaranLık.. vurur. Güneş'e ve Ay'a dua edenLerin iyiniyeti üstüne oLsun. HayırLı oLsun sevgiLim, hayırLı oLsun. Ceren Cevahir