Meleke Tawus

Bu güzeller güzeli kız hayatıma girdiğinden beri, sokaktan eve koşturarak gidiyorum... Keje ile parkta gezmelerimiz sırasında bir sürü arkadaş edindi(k). Kimileri Keje'yi çok seviyor. Oyuncu kızımızla birlikte denize giriyor, birlikte top koşturuyor ve piknik yapan insanların yemeklerini tırtıklıyorlar. (Erkek arkadaşları kızımızı daha çok seviyor.) Bu ilgiyi kıskanan diğer kızlar da Keje'yi ısırıp kavga ediyorlar onunla. Böylesi saldırılar karşısında Keje sadece üzülüp ağlıyor ve hemen bana bakıyor, 'ben ne yaptım ki bana kötü davranıyor' diyerek... Banyo sonrası keyfiyle oyuncu sesler dışında havlamaz, uysaldır. Sevilmekten çok hoşlanır, hemen kuyruk sallar. İyi huylu tabiatı anlamsız gürültü karşısında keskinleşir. Apartmanın birinin bahçesinde  bizi her gördüğünde havlayarak yanımıza koşan ama biz durup da 'ne var neden havlıyorsun?' dediğimizde korkarak uzaklaşan sonra yine havlayan beyaz köpekten hiç hoşlanmıyor. Anlamsız gürültüler Keje'yi sinirlendi...

Kalp ritmleri bozuk, nefeslerinde duman, gözlerinde kurumuş tuzlar, ağızlarında sövgü. Dans pistinde ayarsızlar. Çal bando, koro yalnızlığa övgü...

Ben kimseye güvenmedim. Yağmurlara tapmaktı suçum... Yaşarken ayağının kaymaması lazımdı ve ben yürürken sendeliyordum. Beynim böyle kötü şeyleri hayal bile edemezdi. ağaçların tepesinde sevdiğim adamı arıyordum.Hep aşkı ezberledim. Bitmeyen bir şarkı gibi. Korkuttum herkesi ve bi türlü içimdeki zehiri sana kusamadım. Ağaçlara bakıyorum, belki sana rastlar; "neden beni beklemedin" diye sorarım. Çöp yığınlarının arasından yanına çıkıp gelirim. Yaşamak için öyle çok ihtimal verebilirim ki...Gözlerin tuzlu sularla ıslanır.Sana Aşk'ı ve acı olan her anıyı hatırlatırım. Kuşlar göçederken yüreklerini bana bırakırlar, özgürlüğüyse kimseye kaptırmazlar. Müezzinler son bir umutla beni imana çağırıyorlar. Onlara nasıl anlatırım, onlar beni nasıl anlarlar ben hep çölde gezen suyu aşk olarak gören bir kara çiçektim.Vazgeçtiler: imana geleyim diye sadece benim için ezan okumaktan... Sustular!Artık seni anlatmayacağım. Saçlarımı öptün diye beynimde kapanmayan yaralar çıktı ve her sefer...

Ait olduğumuz yerdeyiz; dağların içinde... Özgür ruh, bulur yerini, nefes alacağı zirveyi/kuytuyu bilir... Akreple Ceylan masallarının içinde mutlu... Batan güneşe üzülüp, gün doğumuna sevinerek düşeceğiz yola.. gökyüzü, rüzgar hepsi bizimle... hiç acıtmaz, onların aksine sahip çıkar, korur Dersim bizi. Sarıp sarmalar ve açar kucağını. Dersim'in dağları sevgilim; bir tek Aşk'ın önünde saygıya durdu...

Kara Kız: Suçluysan adaleti beline kuşak yaparsın. Renkleri ayırt edemiyorsun. Ölmeden önce benim de ellerimi tutmuştu, kömür gibi soluğu vardı rüzgarın. Ama kömür değil Küf ve Eski kokuyordu. Buramlı, tütünlü, hadi baştan anlat dedi bana.Öyleyse bu hikayenin kahramanı Rüzgar, Eski ve Küflü… Süt dolu kabı dökmezsen sana şiir anlatırım dedi. Kandım ona ne yapayım? Kolay kışkırtıldığımdan değil, göremesem de Aret’in ve müz’ün başı üstüne yemin ederim kışkırtılmadım. Favorilerinin yamukluğu beni senden çok soğuttu. Hep cesur dediğim bir adamın bir de bakıyorum ki, korkak saçları var. Bir daha yapma, olur mu? Başka birine de kanabilirim. Buna müsaade etme olur mu? Kömür soluğu küf kokan bir adama anlatamam bu kırılmış yoğunluğu… favorilerin eşitlenene dek görüşmeyelim. Topuk seslerimi duyururum arada, yetinmek istersen. Bendeki canavarın uyanma saatleri, üstüme gelmezsen iyi edersin. Çocuklarımı alıp giderim yoksa. Bana bir kılıç getirin hizmetkarlar!!! Sizin karşınızda bu kabilenin kraliç...